باغچه را با یک میز و یک چرخ قرضی شروع کرد.
یک کارگاه، نه یک کارخانه.
باغچه با دو نفر شروع شد، یک میز برش و یک لجاجت: که لباس باید آهسته دوخته شود، از چیزهایی که میرویند، به دست آدمهایی که درست مزد میگیرند و نامشان بلند گفته میشود.
هفت سال بعد نُه نفریم، هنوز در همان ساختمان خیابان ولیعصر، هنوز ماهی کمتر از دویست لباس. هر پیشنهادی برای بزرگتر شدن را رد کردهایم — نه از فروتنی؛ تنها راهی است که برای نگهداشتن این اندازه بلدیم.
همه با حقوق ثابت، هیچکس دستمزدیکار نیست.
سقف است، نه هدف. هرگز بالاترش نبردهایم.
باقی، یراق بازیافتی است که هنوز دنبال جایگزینش میگردیم.
رایگان، از روز اول. تقریباً روزی یکی.
چهار قولی که هرگز نشکستهایم.
روی دیوار کارگاه نوشتهاند و همهچیز را تعیین میکنند — اینکه چه میدوزیم، چه را رد میکنیم و چقدر میگیریم.
اول، الیاف طبیعی
کتان، پنبهٔ رنگنشده، پشم، الیاف و چرم گیاهیدباغی. پلیاستر نو، هرگز — اگر لباسی بدون کِش مصنوعی جواب ندهد، آن لباس را نمیدوزیم.
یک کارگاه، دوزندههای نامدار
هیچچیز بیرون سپرده نمیشود. کسی که لباس شما را دوخته، برچسب نگهداریاش را امضا میکند و دستمزدش هر فروردین بازبینی میشود.
تعمیر تا وقتی میپوشیدش
هر لباسی را در هر سنی برایمان بفرستید، رایگان تعمیر میکنیم. موماندود دوباره، دکمهٔ نو، آستر جیب، رفوی نامرئی. ترجیح میدهیم یک پالتو را دو بار رفو کنیم تا سه تا بفروشیم.
دوخت کمشمار، قیمت صادقانه
ماهی دویست لباس، با قیمتی که ضریب روشنی از هزینهٔ ساختش است. پارچه، دوزنده و شمارگان هر دوخت را روی صفحهٔ همان کالا مینویسیم.
پالتوی باغچه از کجا میآید.
پنج جفت دست، چهار شهر، یک کشور. هر گام کمتر از یک روز راه تا کارگاه است و همهشان را از نزدیک دیدهایم.
-
الیافگلستان
پنبهٔ ارگانیک و کتان از چهار مزرعهٔ خانوادگی.
-
ریسندگیکاشان
نخریسی و بافت در کارخانهای که از ۱۳۳۰ کار میکند.
-
رنگرزییزد
رنگ گیاهی و آب در چرخهٔ بسته.
-
برشتهران
الگو و برش، با دست، روی میز خودمان.
-
دوختکارگاه باغچه
دوخته، اتو شده، امضا شده و بستهبندیشده.
هر کسی که میدوزدش
نه نمونهدوزی بیرونی، نه دوخت پیمانی. اگر لباسی از باغچه هست، یکی از همینها سرِ همش کرده.
امسال بیشتر از آنچه فروختهایم پالتو رفو کرده.
هر الگو را اول با دست میکشد، بعد دیجیتال میشود.
هر کارگاه بافندگی تا یک روز راه تهران را میشناسد.
در، سه روز هفته باز است.
کارگاه، خودِ مغازه است. کنار میز برش لباس را تن بزنید، تماشا کنید یک لبه چطور تمام میشود، چیز کهنهای برای رفو بیاورید. وقت قبلی لازم نیست — هرچند اگر خبر دهید، چای دم میکنیم.
کوچهٔ باغ ۱۲
۱۱ تا ۱۸